Boston Dynamics'in yeni robotu Atlas

[sanssizsansli]

peki bu kadar hız iyi bir şey mi abi

[ahmedinejad]

sanssizsansli, 06.01.2026 13:43 tarihinde dedi ki:

sam'e katılıyorum. esasında çok derin bir konu gerçekten burada çok da güzel tartışırız bu konuları uzun uzun. 

insan zorunluluktan çalışıyor, doğasında da yekün bir tembellik yok biliyoruz işte tetikleyici hormonlar var falan o ihtiyaçlar hasıl olduğunda amiyane tabirle yardırıyor. bir de zorunluluktan çalışma durumuna baktığımızda verimlilik ciddi biçimde düşüyor. sevdiğiniz işi yapın geyiği de aslında biraz buradaki trick gibi.

kendi adıma henüz emin olmadığım ama içten içe hissettiğim bir durum var mesela. uzun zaman çalıştım, çeşitli işler yaptım, sevdiğim oldu sevmediklerim oldu. sevdiklerimi de bir zamanlar ömrümün sonuna kadar yaparım diye bakıyordum ama insan değişiyor, bugün geri dönüp tutkuyla yaptığım şeyler hiçbir mana ifade etmiyor. burada ara ara yazıyorum köye gittiğimi orada bir şeyler yaptığımı falan. orada bazı şeyleri farkettim. hayatta sürekli daha iyisini, bir yenisini, bir üstünü alıp zamanın gereklerini takip etmek esas kanser, o kanseri besleyen de onlara sahip olmak için sürekli çalışmak zorunluluğu hissetmek.

küçülüp daha basit şeylerle uğraştıkça, kendime daha fazla vakit ayırdıkça, hem içsel dünyamı hem entelektüel eksikliklerimi tamamladıkça bir başkasının hayalleri uğruna o dişlinin bir çarkına dönüşmek korkunç geliyor.

modern hayatın şartları südo bir zorunluluk getiriyor. öyle into the wild kafası değil bahsettiğim ama insanlara şöyle bir 100 sene bu bahsettiğimiz şartlarda bir hayat imkanı sunduğumuzda çok daha orijinal öyküler görebiliriz bence. misal işte çalışma şartlarının iyi olduğu ülkelerdeki insanların dünyaya faydalarıyla köle gibi çalışıp hiçbir şey sahibi olamayan milletleri görüyoruz. belki de tek ihtiyaçları o zorunluğun yerine biraz kendilerine ayırabilecekleri vakittir. 

bu evrensel imkanların insanları otomatikman tembelliğe sürükleyeceğini pek düşünmüyorum yani. 

 

 

Zaten insanı mutlu eden çalışma da böyle bir çalışma. Boşu boşuna YouTube'da kendi kendine ev yapan insanların videoları milyonlar izlenmiyor. Herkesin içinde bir hayal bu kendi hayatını kendi kurmak, kendine yetecek bir ev, bir aile, çocuklar. Ama modern toplumda çocuğun okul taksidi seni bitiriyor. Benim köyüm var mesela. İstesem gider orada paşalar gibi yaşar çalışırım. Bahçeme bakarım. Çocuğum doğada büyür. Ama eğitim imkanları ve çocuğun geleceğini düşününce insan beton şehrin apartmanlarinda ömür çürütüyor. En azından yaptığım isle bazen insanlara dokunuyorum hayır dua falan alıyorum o mutlu ediyor beni. 

Evliliğimizin başında ben calismiyordum. Henüz atanamamıştım. Ailem maddi olarak destek oluyordu sıkıntımız yoktu. Eşim çalışıyordu. Ben bir evde wow oynuyordum. 7-8 ay sonra boşanma aşamasına geldik. Baktım böyle olmayacak normalde hiç yapmayacagim bir işe girdim sirf girmek için. Sabah 5'te evden çıkıyordum gece 10'da geliyordum eve. O üç aylık calismada hem ben kendime güvenimi kazandım hem eşim bana daha çok saygı göstermeye başladı. 

[Raze]

para için bulunduğun, sevmediğin yerde geçen "çalışmadığın süre"de toksik davranış bence normal olan

 

 

çalışmanın tanımında anlaşamıyoruz sanırım. hayatta kalmak için zorunlu yaptığımız şeyler diye kodluyorum ben hep, zevk aldığımız bişey olunca zaten zorunlu kısmı gevşiyor, rahatlatıyor

 

[sanssizsansli]

ahmedinejad, 06.01.2026 13:58 tarihinde dedi ki:

Zaten insanı mutlu eden çalışma da böyle bir çalışma. Boşu boşuna YouTube'da kendi kendine ev yapan insanların videoları milyonlar izlenmiyor. Herkesin içinde bir hayal bu kendi hayatını kendi kurmak, kendine yetecek bir ev, bir aile, çocuklar. Ama modern toplumda çocuğun okul taksidi seni bitiriyor. Benim köyüm var mesela. İstesem gider orada paşalar gibi yaşar çalışırım. Bahçeme bakarım. Çocuğum doğada büyür. Ama eğitim imkanları ve çocuğun geleceğini düşününce insan beton şehrin apartmanlarinda ömür çürütüyor. En azından yaptığım isle bazen insanlara dokunuyorum hayır dua falan alıyorum o mutlu ediyor beni. 

Evliliğimizin başında ben calismiyordum. Henüz atanamamıştım. Ailem maddi olarak destek oluyordu sıkıntımız yoktu. Eşim çalışıyordu. Ben bir evde wow oynuyordum. 7-8 ay sonra boşanma aşamasına geldik. Baktım böyle olmayacak normalde hiç yapmayacagim bir işe girdim sirf girmek için. Sabah 5'te evden çıkıyordum gece 10'da geliyordum eve. O üç aylık calismada hem ben kendime güvenimi kazandım hem eşim bana daha çok saygı göstermeye başladı. 

çünkü senden beklenen şeyleri karşıladığını hissettiğin için kafan rahat hissediyorsun. senden bunları beklemeseler de rahat edebilirdin belki. 

burada o zorunluluğa kendini sokmayı tercih etmişsin. senle aynı durumda olsam ben de öyle hissedebilirdim.

bir de şey var. işte ben çalışmışım bir şeyler elde etmişim, bir şeyler ailemden kalmış vb... eninde sonunda bugün yapabildiğim basit şeylere yetebiliyorum. e ben senelerimi bunun için verdiysem, seneler vermeden bu imkanlara sahip olabildiğimi düşününce neler yapabilirdim diye düşünüyorum. çok farklı olabilirdi çevreme ve insanlığa katkım.

basit bir şey gibi gelecek belki ama mesela bu sene gittiğimde köy ve halkıyla alakalı belgesel çekme planım var. ahmedinejad sen biliyorsun özelden konuşmuştuk bizim durumları. diyorum ki boktan da olsa güzel bir şey olabilir bu. ben bunları sürekli çalışıyor olsam yapamazdım. işim başımdan aşkın bunlarla mı uğraşıcam derdim. bak ne güzel bir maskeleme çeşidi bu, ayağına taktığın pranga gibi.

[Sam]

şimdi ‘çalışmak’ nedir tam olarak onu netleştirelim de. bir bilimadamı veya sanatçı hayatının tutkusu diye onu zenginleştirmese de gecesini gündünüzü bir icada veya esere harcaması, bu çalışmak değil. o adamı sokakta dilenecek noktaya düşürmediğin sürece onu yapacak zaten. bu insanların oranı zaten çok az, büyük çoğunluk çalışmak zorunda olmasa bütün gün ya yatar ya gezer. uzağa gitmeye gerek yok zaten beslenen evcilleştirilmiş hayvanların yaşamına bakmak yeterli. ye iç yat gez bütün günleri bu. bu küçümsenecek değil tam tersine imrenilecek bir yaşam, organizmaların evrimlerinde kendilerini tamamen güvenli bir denge noktasına ulaştırmaları.

insanın bir raison d’etre’i yani varoluş nedeni yok, biz herşeye anlam yükleme gereksinimi hissettiğimiz için böyle bir varoluşsal boşluk doldurmaya çalışıyoruz. “neden burdayız” “hayatın amacı ne” gibi sorularla yanyana gidiyor zaten bu “bir işe yaramam” lazım hissi, hayatı boyunca yoğun çalışmış yakınlarımda göregeldim zaten doğrudan ilişkili. hayatı boyunca yoğun çalışması getekmemiş insanlardan hiç görmüyorum bu argümanı, bir korelasyon var yani koşullanma ile.

bence emekliliği bütün hayata yaydığımız anda isteyen keyfine açlışır, isteyen hobisiyle uğraşır, isteyen yatar. bizim o imkanı sağlayacak teknolojiye ulaştığımız gün ‘medeniyet adına’ karar verme hakkımız yok “çalışmazsak çürürüz hadi devam” diye. hayatta kalmak için çalışmak zorunda olmak bir ilkellik, bunu bitirdiğimiz günü görmek isterim.

[sanssizsansli]

çalışmaktan kasıt bir şeylerle uğraşmak galiba en basit anlamıyla.  sağlıklı bir insan zaten meraklı olur, yapabildiğini görünce de ehlileşirsin. istersen şu adam gibi de olabilirsin o kafayı dağıtmak için.

 

[Sam]

working for a living başka, hobi başka şeyler. yani ubi oldu diye kendi evini marangoz olup kendi inşa etmesine bir yasak gelmeyecek. “bu ay sonunu nasıl getiricem” konsepti bitirilecek. o gelir de zaten özel uçakla 24 saat havada uçma bedava gibi birşey değil işte hayat boyu emeklilik. yemeni içmeni konudunu kapaıyor zaten bunları sebil üretiyoruz artık bomboş apartmanlar duruyor, yemekler tonla çöpe atılıyor. bir niyet ve gayret olsa, robot köle yaygınlaşmadan da yapabiliriz bugün bence.

evlilikte bir tarafın çalışıp öbürünün çalışmaması kaynaklı sıkıntı net bir analiz için yeterli değil ayrıca, ailede kimse çalışmak zorunda olmasa öyle bir sorun olmaz. geçim sıkıntısı hayattaki diğer bütün herşeyi eksenine oturtup çevire çevire öğüten bir çekim gücüne sahip, bunu bitirmemiz lazım. bittiği gün o kadar çok sorun otomatik çözülür ki şaşıp kalırız. modern hayata atfettiğimiz bir sürü sağlık sorunu hayatta kalmak için çalışmak zorunda olmak kaynaklı. ailemdeki herkesin ölüm nedeni ya da birincil sağlık sounları iş hayatlarından geldi direkt.

[razzRaziel]

mücadele olmayan bir hayat depresif ve sıkıcılaşıyor. anlamın olmadığı gerçeğiyle başbaşa kalıyorsun, iyice boşluk oluyor. mücadele derken epic battle olması gerekmiyor, bir duvarı temizlemek bile bir mücadele ve bunu yaptığında bir ödül hissediyorsun.

hayatı bir kenara bırak, hadi daha kolay düşüneceğimiz bir yerden girelim.

çeşit çeşit oyunlar oynuyoruz ve hepsinde bir challenge var. herkes kendi hoşlandığı bir mücadelenin peşinde koşuyor. sorun çözme, refleks ile başarılı tepkiler verme, diğer insanlardan daha iyi sonuçlar elde etme, hikayede istenilen bir yere gelme, olmayan karakterlere mentorluk yapma yol gösterme, hayatta kalma vs vs.

bunlar hep onbinlerce yılın bize kanırtmış olduğu ve içgüdüselleşmiş dürtüleri besliyor. bunları gerçekleştirince beyin otomatik ödül veriyor ve salıyor hormonları, sen de mutlu oluyorsun. simple as fuck.

ama dozunda çünkü herşeyde olduğu gibi aşırıya kaçarsan ödül düşmeye başlıyor. o seviyeye gelmedikçe ona iş demezsin, keyif dersin, hobi dersin, hayatın anlamı dersin belki yaşam amacı dersin. oynadığın oyun taa ki sıkılıncaya kadar zevklidir. bazı oyunlar bunu exploit edip daha derin bir içgüdüyü hedefliyor. moba veya takım tabanlı shooterlar gibi. heyecan korku, öldürme ve kaçma. iyice primatlığımızı ortaya çıkarttığı için bunlardan sıkılmak daha zor. grup davranışları da giriyor burada bir de. neyse onu geçelim.

border collie'ye güzelim neden bu koyunların peşinden koşuyorsun diyebilir misin? amele gibi çalışır dağdan tepeden koyun toplar. ve bunu yaparsa mutlu olur. yapamazsa, hele hele enerjisini atamazsa psikolojik sorunlar çıkmaya başlar. onlar için baya basit ama bizde çok kompleks olsa da özünde buna benzer bir denge var. graph hep yukarı aşağı oynuyor ve sims karakteri gibi bir sürü stati dengeleme çalışıyoruz. iyi dengeleyemezsen psikolojik sorunlar ve bağımlılıklar ortaya çıkmaya başlıyor. bazıları da içgüdü dışında genetik olarak daha yatkın, daha kolay üstesinden gelir veya daha kolay bağımlı olur falan.

robotlar gelsin biz keyfimize bakalım diyoruz da, biz de robotuz. hem de baya kötü kodlanmış.

[Norak]

Atlas iyi guzelde ciddi satacaklarsa oyle cgi video ile pek olmaz gibi,

mesela tablet vs basit bir arayuzden komut verecek birisi markete git sunlari al diye, tek basina gidecek alacak gelecek yolda dayak yemeden ezilmeden, yardimsiz, bunu gostermeleri lazim net sekilde kullanisli oldugunu  vatandas tier musterilere, yoksa anca zengin oyuncagi olur o kopek robot gibi, yok sirf raftan rafa kutu tasiyacaksa amazonun cok daha basit ufak robotlari var onbinlercesi calisiyor zaten hali hazirda.

[razzRaziel]

tam olarak ona da çözüm sundular ve deepmind ile ortaklık duyurdular dün. ai ile komut verme seviyesinde basitleştirecek. boston eskiden google'ındı, şimdi zekasını yapacak.

https://bostondynamics.com/blog/boston-dynamics-google-deepmind-form-new-ai-partnership/

 

ilk olarak otomotivi hedefliyorlar zaten. üretim bantları baya robotlaşmıştı ama hala çok insan var hassas montaj için. oraları dolduracaklar heralde.

[Norak]

Hyundai'de fabrikada calisacak demisler mesela, bir tane dekor amacli koyup unutacaklar mi, yoksa calisacak mi hakkaten sira sira uretim bandinda, onu da bir gormek lazim.

[Sam]

[dasaaa]

Norak, 06.01.2026 13:28 tarihinde dedi ki:

Hyundai'de fabrikada calisacak demisler mesela, bir tane dekor amacli koyup unutacaklar mi, yoksa calisacak mi hakkaten sira sira uretim bandinda, onu da bir gormek lazim.

calisacak abi...

bmw figure ai robotlarini deneme maksatli calistirmaya basladi bile.

buna yanit verecek sosyal birikimimiz yok bu arada. neredeyse herkes redundant olmak uzere.

[knox]

bmw de çalışan arkadaşım bahsetmişti o olaydan... korkunç yani sonumuz hayrola 

[df]

işsizlik artınca tüketim azalır, robot çalıştırana boykot olur, hiç olmazsa sonu büyük isyana gider. o yüzden ülkeler uzun vadede seve seve bir şekilde dengesini bulacak. bence günün sonunda regulasyonlarla sadece insanlar için tehlikeli olan işlerle sınırlı kalır robot.

[Fistan]

 

[axedice]

Olm bizim işimiz niye zor aranızda fabrikada çalışan mı var? Tam tersi fabrikalarımız daha çok kar edecek işte.