Halfmumi Mesaj tarihi: Nisan 21, 2004 Mesaj tarihi: Nisan 21, 2004 " -Her zaman umut varmıdır? -Evet var,hayrola?Neden merak ettin? -Bilemiyorum...Ya yoksa? -Hayır...Hiç düşünme bile,çok düşünüyorsun be...işlemciyi ısıtacaksın... " Düşünmekti...Bir parçada olsun...Yaşadığım dünya,bana göre tamamen sıfırdan ayarlanmıştı...Evet evet...Herkezin kendi düş dünyası burası...Düşlere dalıp,yitip gitmek amaç...Hiç durmadan,farkına varmadan... Farkına varmayı deniyorum zorda olsa.. Fırtınaya karşı uçmak denir belki buna... Bir dalga geliyor karşıdan.Biliyorum,o dalga bana sert çarpacak.Halbu ki,benim bir suçum yok,o okyanusa girmekten başka...Ne mi yaptım?Suçum büyük...Belli ki,seninde suçun büyük ki,benim yanıma oturmuşsun...Suçlar tutar,zincirler yada demir parmaklıklar değil ya... Benim suçlarım çok uzun zaman öncesine dayanıyor işte.Çok çok uzun zaman öncesine... "Sevmek" kavramını almışım elime,"sevmek" diye..Sonra bir bakmışım,kayıp düşmüş elimden..Tuzla buz olduğunu zannettiğim bir kalp,aslında yokmuş.. Sonra "Acı" gördüğüm şeylerin hepsi yine yalanmış ve bir o kadarda "gerçekmiş"... "Gerçek" sandıklarımsa,ikilemler arasında kalmış,ezilmişler öyle... "Arkadaşlık-Dostluk" eşittir para olmuş...Bir baskılı kağıda satılır olmuş herşey...Güzellik sayılan şeyler,aslında karanlıklar olmuş.. Vahşetlerinin farkına varamaz olmuş insanlar...Sessiz kaldığında ezmeyi denemiş,çok konuştuğunda ise susturmayı...Haksız yere,haklı sayılmayı...Nereden bilebilirdim ki...Bilebilirmişim...Suç hep bendeymiş... Biraz efkar demlesem alırmısın?Gecenin 3 üne gelmiş saat.Ne kadar hızlı kovalıyormuş meğer yelkovan akrebi...En hızlı benmişim ölen kardeşlerimin arasından..En hızlı zaman,bir anda yaşlandırmış beni... Aşk zannettiğim şey,umutlarımla beraber kaybolup gitmeye yüz tutmuş,bir meydan savaşında,kılıcına yaslanıp gazi olan yiğit misali... Geriye parçacıklar kalmış sadece...Hayaller... Bir parça ondan almışım,diğerine uydurmayı deneyerek...Bir parçada ondan...Sonra bir bakmışım,olmamış...Sil baştan... Tekrar tekrar uğraşlarım boşa çıkar gibi olmuş...Genede devam etmişim şelaleden kaçmak için küreklere tam kol asılmaya,bu yorgun halimle... iki yıl mı oldu,iki bin yıl mı...Bilemiyorum...Serapları görürsün uzaktan,yanına vardığında hiç bir şey yoktur,ve hatırlayamazsın neye benzediklerini..Belli ki,aşk Böyle birşey işte...Görüp,duyup,hatırlayamamak...Rüzgara karşıyım...Hiç umurumda değil,ölene dek ayaktayım... Şimdi soruyorsun değil mi suçumun ne olduğunu?İşte...Doğruyu söylemiyeyim...Dokuzuncu köyden kovdular beni...Üzgünüm,cevap verirsem bu köydende kovacaklar... sen cevap versene bana, Her zaman umut varmıdır?? -Aşkım böcüğüm ne düşünüyorsun? -Seni canım..Neyi düşünebilirim ki?Düşünecek ne kaldı ki bu dünyada...Geriye kalan,"umutlarımdan","sessizliğimden" ve "yanlızlığımdan" başka.. [signature][hline]Dream as u never die,live as you can die tomorrow Always remember;death is only a Begining UYARI!:Evcil yaşayanlar için uygun değildir!
horacegoesskiing Mesaj tarihi: Nisan 22, 2004 Mesaj tarihi: Nisan 22, 2004 vardır[signature][hline]ben olmuşum imza..
fedaykin Mesaj tarihi: Nisan 22, 2004 Mesaj tarihi: Nisan 22, 2004 Umut olarak neyi aldığına göre değişir. Tekrar tekrar aynı acıları çekmek ise umut tabii ki var. O şarkıyı her dinleyişinde gözlerinin dolması ise umut evet hala umut var demektir. Peki umut olmalımıdır her durumda veya umudu doğru yerde mi arıyoruz. Umudu mutsuluğun vede hayaller dünyasının içinde aramak ne derece doğru. Umut her doğan günün içinde saklı ama yalın değil, umut tek bir şeye bağlı değil, umut asla birisine bağlı değil. Umut yeni doğan günün ta kendisi...[signature][hline]Özgürlüğün değerini ancak onu kaybedince anlarsınız. En zavallı insan ise esaret altındayken kendisini özgür zannedendir. bi fransız gastesi de şey demiş: "ırak üç parçaya ayrılıcak. 1-normal 2-süper 3-kurşunsuz"
medusa748 Mesaj tarihi: Nisan 22, 2004 Mesaj tarihi: Nisan 22, 2004 Umut beni günden güne daha fazla acıtıyor...[signature][hline]That was just the dream... [Bu mesaj medusa748 tarafından 22 Nisan 2004 21:11 tarihinde değiştirilmiştir]
555 Mesaj tarihi: Nisan 22, 2004 Mesaj tarihi: Nisan 22, 2004 benim için bu aralar UMUT hep war ;D[signature][hline]Lacoste marka etek delisi TEŞHİRCİ TİKKY TUĞÇEGÜL
DIEMASTER Mesaj tarihi: Nisan 23, 2004 Mesaj tarihi: Nisan 23, 2004 Vardır...[signature][hline]Sessiz geldim sessiz giderim,İzlerim bastıgım yerlerdir.Anılarım scp lere attıgım notlarımdır.Şerefim ve asaletim onlarda saklıdır... Amentes Old Developer Indinolla New Developer MSN
Angelotti Mesaj tarihi: Nisan 25, 2004 Mesaj tarihi: Nisan 25, 2004 yok[signature][hline]Adım Boojack, amanın bu adam beni öldürecek. Icq:161010949 Ben Kurallarım
Halfmumi Mesaj tarihi: Mayıs 1, 2004 Konuyu açan Mesaj tarihi: Mayıs 1, 2004 eğer ki yeni günü görmüşsen umutları elinde, belki doğacaktır bir başka gün senin için yine..[signature][hline]Dream as u never die,live as you can die tomorrow Always remember;death is only a Begining UYARI!:Evcil yaşayanlar için uygun değildir! [29.04.2002-29.04.2004]
Pureless_Blight Mesaj tarihi: Mayıs 7, 2004 Mesaj tarihi: Mayıs 7, 2004 Yaşıyorsan vardır çünkü insanoğlu gereksiz olduğunu anladığı zaman kendini yokeder... Umut ayakta tutan yegane şeylerden biridir her zaman olup olmaması sana bağlıdır. İstersen bitebilir istersen devam eder ve umudun devam ettikçe sen de devam edebilirsin... Kimsenin umudunu kaybetmemesi dileğiyle...
Pluton Mesaj tarihi: Mayıs 8, 2004 Mesaj tarihi: Mayıs 8, 2004 VArdır canım vardır :=)[signature][hline]Where is Anatolia? I Hate Anatolia!...
Brook Mesaj tarihi: Mayıs 10, 2004 Mesaj tarihi: Mayıs 10, 2004 Vardır bencede.[signature][hline]My Mesenger
Faerdun Mesaj tarihi: Mayıs 11, 2004 Mesaj tarihi: Mayıs 11, 2004 en kötüsüne hazır olduğun sürece umabiliirsin[signature][hline]No time for tears No time to run and hide No time to be afraid of fear I keep no time to cry
SisTerPsycho Mesaj tarihi: Mayıs 11, 2004 Mesaj tarihi: Mayıs 11, 2004 umut olmadığı sürece yaşam olmaz.her başarının gerçekleşmesinden önceki umut aslında her yenilgiden sonra da vardır.ama insanlar yenilgilerden sonra karamsarlığa büründükleri için küçücükte olsa yüreklerindeki o umutu göremiyolar.benim tavsiyem umudu ezmek yerine ortaya çıkarmak için elimizden gelini yapmak...işte hayat o zaman yaşanır.günlük elde edilen mutluluklar birkir ve geleceğe bi pay bırakır.[signature][hline] Maybe Oh if I could pray and I try, dear, You might come back home, home to me. Janis Joplin
barasar Mesaj tarihi: Mayıs 11, 2004 Mesaj tarihi: Mayıs 11, 2004 insan hep bir beklenti içindedir.var olduğu sürece ya sahip olamadıklarının ya da olmak isteyipte olamadıklarının beklentisi.işte insanoğlu buna umut diyor.ama büyük ama küçük yaşadığın sürece her ne kadar herkes için farklı olsada. nede olsa bir bütün olarak hayatın içinde aslında herkes kendi hayatını yaşar.yoksa öyle değil mi?[signature][hline]*!Bugünün dünden farkını ancak yarın anlayabiliriz...*
Öne çıkan mesajlar