emircanz Mesaj tarihi: Mayıs 12, 2010 Mesaj tarihi: Mayıs 12, 2010 (düzenlendi) Sensiz geçen her dakikanın bana ölüm öldüğünü bilerek yaşıyorum Alışmaya çalışıyorum bu duruma ama yapamıyorum, aklımı yitiriyorum. Kalbimdeki acı hiç dinmiyor, yüreğim ağlıyor için için, Bir rüyaydı belki yaşadıklarımız, hiç bitmesini istemediğim. Kalbimin depremde yıkılan bir bina gibi, yıkılışını hissettim. Tan vakti koşuyorum amansızca güneşe doğru acımı dindirsin, rahatlatsın diye ama Güneş bile yüzümü yakıyor, acıtıyor. Şimdi yürüyorum dökülen su gibi yağmur altında, Yağmur damlaları bir kırbaç gibi vururken aklımda senle yüzleşiyorum, Bana gülüyorsun, sen güldükçe ben dağılıyorum, Yapamıyorum, aklımı yitiriyorum. Benim için tek gerçektin, sensiz yapamıyorum… Nisan 10, 2019 orc_lord tarafından düzenlendi Kullanıcı isteğiyle mesaj düzenlendi
Giovanni Mesaj tarihi: Mayıs 13, 2010 Mesaj tarihi: Mayıs 13, 2010 Yazar, serbest şiir tarzındaki eserinde doğa olaylarını sevgiliye ulaşma yolunda çekilen eziyetlerle ilintilendirerek simgesel bir anlatımı tercih etmiş Oliviesciğim.
Olivies Mesaj tarihi: Mayıs 14, 2010 Mesaj tarihi: Mayıs 14, 2010 Ozellikle de hava durumundan faydalanmis. basarilarinin devamini dilerim emircan.
Hebrew Mesaj tarihi: Mayıs 20, 2010 Mesaj tarihi: Mayıs 20, 2010 Aşk şiirleri yazmak cidden zor bir şey, en çok yazılan türlerden biri ve ister istemez bu tarz şiirler birbirine benziyor. Bu sebeple de okurken zaman zaman komik geliyor bana. Ayriyeten "depremde yıkılan bina" benzetmesini sevemedim arkadaş. Çalışmaya devam et derim, ancak hissettiğim kadarıyla ismini de basa basa yazdığına göre muhtemelen aşk acısının hemen eşiğinde yazılan bir yazı bu. Devam ediyor musun bilmiyorum o yüzden, neyse ediyorsan da daha iyilerini yazman dileğiyle.
Öne çıkan mesajlar