MuDo Mesaj tarihi: Ağustos 21, 2009 Mesaj tarihi: Ağustos 21, 2009 Sessiz gün geride kalır, bana yaşattığı acı dolu sahnelerle.. Kimse duyamaz çığlıklarımı, feryat rengine bürünmüş odamın duvarları, yalnızlık kokuyor üstüm başım.. Yüzüm yaşadığım utanç dolu geçmişten dolayı mı yoksa içinde bulunduğum sarhoşluktan mı kızarmış bilmiyorum.. Ellerim, günün verdiği yorgunluktan mı yada masum görünen ancak içlerinde şeytan besleyen insanlara büyüttüğüm nefretten mi titriyor bilmiyorum.. Sessiz gün geride kalır, acılarını emanet ettikten sonra bana.. Gökyüzünden matem yağıyor damla damla, cama her çarpışında bir çığlık duyuluyor yeryüzünde.. Gökyüzünün toprağa olan hasretinden.. Ölüm susamış bu gece, susamış yalnız bedenlere.. Susamış kendinden nefret edenlere.. Ölüm, bu gece alacak birini gökyüzünün ulaşamadığı topraktan.. Ben ise seyredalmışım, bu bahtsız oyunu.. Çaresizim, çünkü olması gerekenler bu..
fede Mesaj tarihi: Ağustos 21, 2009 Mesaj tarihi: Ağustos 21, 2009 şiir haline getirsene bunları abi. entera bas bol bol. ciddiyim okunmuyo böyle
MuDo Mesaj tarihi: Ağustos 21, 2009 Konuyu açan Mesaj tarihi: Ağustos 21, 2009 Böyle birden döküldüğü için enterlamaya fırsat kalmıyor ne bileyim böylesi daha bi şiirsel duruyor sanki.
Öne çıkan mesajlar