Lexius Mesaj tarihi: Şubat 14, 2008 Mesaj tarihi: Şubat 14, 2008 beyaz sofra örtüsü serildiğinde toprak aleminde başlar çürümeye insan denen olgu yavaş yavaş mahşere kader beklemek zor gelsede bazen azapta kan kokusu yayılıyor gül gibi kokan toprakta bir savaş daha başlıyor yeni bir güne uyanırken dünya bülbül misali şakıyor silahlar , bombalar , uçaklar inleyen nağmeler atıyor tanklar , uçak savarlar yine kaybeden biz , hepimiz , masum kalanlar aslında hiçbirimiz masum değiliz , öldürmeyi , katletmeyi severiz açız hepimiz binbir kurt gibi ormanda , karda kışta kefen diye tanımlanmış beyaz tülbenti geçirdim kafama ya allah diye başladım namaza , ruhum paramparça çıktım arşa ps: başlığı daesu dan çöktüm :D
Lexius Mesaj tarihi: Şubat 18, 2008 Konuyu açan Mesaj tarihi: Şubat 18, 2008 teşekkür ederim bişeyler karalıyorum işte beğeniyosanız ne mutlu bana:)
Öne çıkan mesajlar